يقثع السّحاب 3890 . 167 - إنّما حظّ أحدكم من الأرض ذات الطّول و العرض قيد قدهّ متعفّرا على خدهّ 3896 . 168 - إنّما الدّنيا دار ممرّ ، و الآخرة دار مستقرّ ، فخذوا من ممرّكم لمستقرّكم ، و لا تهتكوا أستاركم عند من يعلم أسراركم 3898 . 169 - إنّما مثل من خبر ( خير ) الدّنيا كمثل قوم سفر ، نبا بهم منزل جديب ، فأمّوا منزلا خصيبا ، و جنابا مريعا ، فاحتملوا وعثاء الطّريق ، و خشونة السّفر ، و جشوبة المطعم ليأتوا سعة دارهم ، و محلّ قرارهم 3899 . و جائى از بيابان كه از دور آب نما باشد ) زائل شود و پراكنده خواهد گرديد چنان كه ابر گشوده شود . 167 - جز اين نيست كه بهره و نصيب يكى از شما از زمين داراى طول و عرض به اندازه قدّ او در حالى كه بر گونه خويش در خاك غلطيده باشد . ( يعنى بهره هر كس به همان مقداريست كه در آن دفن مىشود و بر او خاك مى ريزند ، پس نبايد به دنيا دل بست و حريص شد ) . 168 - جز اين نيست كه دنيا سراى گذرگاه ، و آخرت خانه قرار گاه است ، پس از گذرگاه خود براى قرارگاه خويش فرا گيريد ، و پرده‌هاى خود را در نزد كسى كه اسرار شما را مىداند مدريد و پاره نسازيد ، ( يعنى به فكر آخرت بوده دنيا را خانه معصيت قرار ندهيد ) . 169 - جز اين نيست كه مثل كسى كه دنيا را دانسته و يا آزمايش نموده مثل قومى است مسافر ، كه منزل بى آب و علف موافق طبع آنها نبوده ، قصد منزل پر گياه و فضاى خوش آب و هوا را نموده ، آن گاه براى آنكه به خانه وسيع و آسايشگاه خود رسند زحمت راه ، و مشقت و سختى مسافرت ، و درشتى خوراك را بر عهده گرفته و بر خود هموار سازند .